Antalya
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
20°

“Bir Caramelize Soğan Meselesi”

YAYINLAMA: | GÜNCELLEME:
“Bir Caramelize Soğan Meselesi”

Geçen gün internette dolaşırken garip bir şey fark ettim.
Bir anda herkes mutfakta yemek yapan erkeklere aşık olmuştu.
Adam makarna karıştırıyor, yorumlarda kadınlar bayılıyor.


Biri şarap dolduruyor, internet “işte aradığım erkek” diye ayağa kalkıyor.


Eskiden:
“Karizmatik mi?”
“Cool mu?”
“Gizemli mi?” falan konuşulurdu.


Şimdi yeni kriter sanki şu:
“Peki caramelize soğan yapabiliyor mu?”


Hayat gerçekten çok tuhaf bir yere geldi.
İlk başta ben de biraz güldüm açıkçası.


Çünkü dışarıdan bakınca olay sadece yemek gibi duruyor.
Ama postları okumaya devam edince… İş değişti.


“Sen yorulma, ben yaparım.”
“Sen otur.”
“İlk lokmayı sen dene.”


Ve galiba mesele hiçbir zaman yemek değildi.
Bence insanların özlediği şey biraz düşünülmek.


Gösterişli değil.
Büyük jestler falan da değil hatta.


Sadece…
Birinin sizin yükünüzü hafifletmeye çalışması.


Çünkü artık herkes konuşuyor gibi.
Mesaj var.
Emoji var.
Story beğenisi var.


Ama bazen insan gerçekten özen gösterilmeyi özlüyor galiba.
Belki de bu yüzden bir erkeğin mutfakta sakin sakin yemek yapması bu kadar romantik geliyor insanlara.


Çünkü orada bir çaba görüyorsun.
Adam sadece konuşmuyor.
Uğraşıyor.

Ve bilmiyorum…
Bir erkeğin mutfakta paniğe kapılmadan hareket etmesi fazla çekici bir şey olabilir.


Çünkü mutfak biraz hayat gibi aslında.
Karışık.
Dağınık.
Aynı anda bin şey oluyor.


Ama biri bütün o kaosun içinde hâlâ sakinse…
İnsanın hoşuna gidiyor.


Eskiden romantizm biraz daha gösterişliydi sanki.
Çiçekler.
Uzun mesajlar.
Büyük cümleler…


Şimdi ise galiba insanlar başka bir şey arıyor.
Yorulmadan sevilmeyi.


Birinin:
“Sen otur, ben hallederim.” demesini.


İşin komik tarafı şu ama…
İnternet bunu inanılmaz estetik paketledi.
Sanki herkes evde Michelin yıldızlı aşk yaşıyor.
Gerçekteyse biri tuzu fazla kaçırıyor,
diğeri makarnayı fazla haşlıyor.


Ama yine de o görüntünün iyi gelen bir tarafı var.
Çünkü bazı şeyler gerçekten emek kokuyor.


Ve galiba insan bazen tam olarak bunu özlüyor.
Bazı insanlar hâlâ romantizmi büyük cümlelerde arıyor olabilir…
bazılarıysa mutfakta sizin için caramelize edilen bir soğanda...


Ben Aslı.
Galiba kadınlar artık kusursuz erkek değil…
Kendilerini düşünülmüş hissettiren erkek istiyor.
Biz de bir sonraki cümlede görüşürüz...

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız