Aslı Dönmez
[email protected]
“Bir Caramelize Soğan Meselesi”
Geçen gün internette dolaşırken garip bir şey fark ettim. Bir anda herkes mutfakta yemek yapan erkeklere aşık olmuştu. Adam makarna karıştırıyor, yorumlarda kadınlar bayılıyor. Biri şarap dolduruyor, internet “işte aradığım erkek” diye ayağa kalkıyor. Eskiden:“Karizmatik mi? ”“Cool mu? ”“Gizemli mi?
"Perde kapanınca"
Geçen gün internette eski sahne kayıtlarının arasında dolaşırken karşıma Figaro'nun Düğünü çıktı. Bir an durdum. Yıllar önce Ankara’da bir sahnede izlemiş miydim…Yoksa sadece atmosferi mi zihnimde kaldı emin değilim. Ama bazı eserler vardır.
“Diş İpi Kullanmayıp Büyük Hayaller Kuranlar”
Geçen gün aynanın karşısında diş fırçalıyordum. Böyle insanın kendini yetişkin hissettiği o anlardan biri. Fırça tamam. Ağız çalkalandı. Görev başarıyla tamamlandı hissi. Sonra gözüm diş ipine takıldı. Durdum. Çünkü fark ettim…Hayatta en çok ihmal ettiğimiz şeyler hep o “arada kalan yerler.
“Bazı İnsanlar Kitap... Bazı Kitaplar Da İnsan Okur”
Bir film izliyordum geçen gün. Tam sahneyi hatırlamıyorum şimdi. Ama bir cümle geçti. “Bunlar herkesin okuması gereken 100 kitap. ” Bir an durdum. Çünkü o cümle bana kitaplardan çok insanları düşündürdü. Biz neden bazı şeyleri “herkes okumalı” diye kutsuyoruz? Ve daha garibi…Gerçekten okuyor muyuz?
“Npc Gibi Yaşayanlar: Turing Testini Kim Geçemedi?”
1950’de Alan Turing basit bir şey sordu:“Bir makine insan gibi davranıyorsa onu ayırt edebilir miyiz? ”Cevap belliydi: Edemiyorsan, makine kazanır. Bugün mesele değişti. Artık soru şu değil: “Makine insan gibi mi? ”Asıl soru şu: İnsan… Hâlâ insan gibi mi?
