23 yaşımıza girerken…
Gazeteciliğe adım attığım güne şükürler olsun. Topluma bu kadar faydalı olacağım başka bir meslek olamazdı sanıyorum. Hem çilekeş bir meslek hem de bir o kadar onurlandıran…
Yıllarımız sahada, adile koridorlarında, depremde, eylemde, soğukta, sıcakta koşturmayla geçti. Çilesi çok, takdiri az hatta işini iyi yaptığında düşmanı bol bir mesleği bunca yıl onurla sürdürmenin gururunu yaşıyoruz şimdi…
Evet, eşim Ahmet Başkaya’nın kurduğu ama birlikte büyüttüğümüz gazetemiz 23 yaşına ‘Merhaba’ dedi…
Ne güzel ne büyük bir onur…
Anadolu basınını bunca yıl ayakta tutmak. Bunca yılda yüzlerce genç ya da deneyimli meslektaşımızla yol yürümek…
Ne büyük bir gurur adını şaibeye bulaştırmadan dimdik gazetecilik yapmak…
Herkese, herşeye rağmen hakikatin peşine düşmek…
Adı gibi gerçekleri arayıp bulmak. Bu uğurda korkmamak, ürkmemek…
İktidar muhalefet demeden habercilik etiğine saygılı kentine, ülkesine hizmet etmeye çalışmak sadece bizim değil, bu kentin gururu…
Ne çok çile çektik…
Ne çok kırıldık, yorulduk…
Ama pes etmedik…
Davalar, suç duyuruları, ambargolar vs…
İyi ki varsınız bizi okuyan, destekleyen yol arkadaşlarımız, haber kaynaklarımız, ekibimiz, yazarlarımız…
Hepinize çok teşekkürler…
Çok şükür ki 2004 yılında yaklaşık bin 750 olan yerel basının arasına girdik ve bugün yaklaşık 722’e düşen yerel basının içinde hakikatin izini sürmeye devam ediyoruz…
Demokrasi ve özgür basın adına birlikte nice yıllara….
