Motorlu Araçların Teknik Muayenesi Çok Pahalı
Bilindiği gibi motorlu araçların bazıları 1, bazıları da 2 yılda bir teknik muayeneden geçirilmesi gerekir. Egzoz emisyon testi de aynı paralelde yapılması şart koşulmuştur.
Ancak bu konuda halkımızdan yüksek sesler gelmeye devam ediyor.
Bir arabanın teknik muayenesi için ne kadar zaman ve emek harcanıyor, aracı muayene eden teknik unsurun iş riski ve iş güçlüğü nedir; bütün bunların hesabı kitabı yapıldığında, araç sahiplerinden hak edilmeyen astronomik seviyede para alındığı şeklindeki şikâyetlerin günden güne daha da yaygınlaştığı fark edilir hâle gelmiştir.
Hâlen devam eden uygulama sonucunda alınan ücretlerin hakkaniyet ilkesine kesinlikle aykırı olduğu ortadadır.
Bu nedenle bu konunun orta noktasının bulunması gerekir kanaati ağır basıyor.
Halkımız soruyor: Araçların teknik muayenelerinden ne kadar ücret alınacağı ile ilgili kararı kim veriyor? Hâlbuki ortada iki taraf vardır. Birisi araç sahibi, diğeri teknik muayene servisidir. Bunun için teknik muayeneyi yapan şirketin tek başına ücret belirleme lüksü yoktur. Bunun için gerçek manada işin ehli olan teknik insanlardan oluşan bir komisyon teşkili şarttır. İşin içinde Tüketiciyi Koruma Derneğinin, Tüketici Hakem Heyeti yetkililerinin de bulunacağı bir komisyonun varlığına ihtiyaç duyuluyor. Yapılan araştırma çalışmalarından hareket edildiğinde, araç başı beş bin TL'ye doğru uzanan fiyatların söz konusu olduğu anlaşılıyor.
Yukarıda değinilen haksız nedenlerden dolayı bu iş daha ileri taşınarak konuyu devlet üstlenmelidir. Bilinmektedir ki hangi konu olursa olsun, bir işin özelleştirilmesi sonucu kazanan şirket sistemi, kaybeden fert (vatandaş) olmaktadır. Vatandaşın her açıdan korunması ise anayasal bir mecburiyettir.
Yani ferdin anayasanın koruması altında olduğu düşünüldüğünde, hâlen devam eden ve tek taraflı kararla takdirin şirket işletmesine bırakılmış olması, insan hak ve hukukuna, evrensel hukuka aykırıdır.
Günümüzde araba, hayati ölçüde olmazsa olmaz, kaçınılmaz bir ihtiyaçtır.
Araba sahibi olma mecburiyeti dikkate alındığında, her araba sahibi çok zengin insan demek değildir. İşletmecilik anlayışıyla araba sahipleri dengesiz ölçüde birer gelir kaynağı olarak mütalaa edilmemelidir.
SONUÇ OLARAK: Yapılan araştırmalara göre normal zamanda 3 milyona, turizm döneminde de bu rakamı katlayan sayıda araç yoğunluğuna maruz kalan Antalya'da, sayın yetkililerin bir araya gelerek bu konuya, araba sahiplerinin de korunması adına bir karar almaları muhakkak beklenmektedir.
Yukarıda sözü edilen teknik komisyon mutlaka kurulmalı ve hâlen uygulama durumunda bulunan muayene ücretleri en az 1/3 oranında geri çekilmelidir. Olmadığı takdirde konu devletin tasarrufuna iade edilmelidir.
