ESNAFLARI DÜŞÜNEN VAR MI?
Farkında mısınız? Bu şehirde depreme dayanıklı olmadığı iddiasıyla kamuya ait binalar birer birer yok ediliyor. Son 25 yıllık dönemde yığınla binayı yıktık. Konyaaltı Caddesi üzerindeki Sağlık Koleji’ni, Ali Çetinkaya Caddesi üzerindeki HIzırreis Ortaokulunu, Kız Meslek Lisesini, Doğum evini, Işıklar Caddesindeki Atatürk Stadyumunu Cumhuriyet Caddesi üzerindeki İl Özel İdare Binasını, Antalya Valiliğini ve daha nicelerini yerle bir ettik.
Geçtiğimiz günlerde de Antalya Müzesi gece yarısı operasyonuyla yerle bir edildi. Oysaki Antalya Müzesinin en değerli eserlerinin sergilendiği salonları 1999’daki Marmara ve Düzce depremlerinden ders alınarak 2002’de inşa edilmişti. İki ayrı dönemde inşa edilen müzeyi tümüyle yıktık. Şimdi sıra Antalya müzesi gibi iki farklı dönemde inşa edilen Atatürk devlet hastanesine gelmiş.Şimdi de o hastaneyi de yıkacaklarmış.
Benim gençlik yıllarım o hastanenin karşısında geçti. 1980’li yılların ortalarından 2000’li yıllara kadar hastanenin karşısındaki Vatan apartmanının altındaki dükkanda esnaflık yaptık. Abimle beraber market işlettik. Adı da Kozak Marketti.Hatta benim ilk sigorta girişim de bu market işletmeciliği yaptığımız yıllara aittir. Dükkanı akşamları ben beklerdim. Sabah da Antalya lisesindeki okuluma giderdim. Bazen uykumu alamadığım için sınıfta uyuklardım. Hatta uyukladığım için dönemin Lise müdürü İbrahim Dinçer beni bir keresinde odasında tokatlamıştı.
Sonra “Fiesta Burger” adıyla bir hamburgerci açtık. O yıllarda çok güzel işler yaptık. Antalya’nın eski polis muhabirlerinden Kitle Gazetesi’nin kurucusu Gazeteci Ramazan Kalkan ile de o yıllarda tanıştık. Ramazan bizim dükkanın arkasındaki apartmanda ikamet ediyordu.O zamanlar ortaokul öğrencisiydi. O yıllarda Atatürk Devlet Hastanesi ufacık bir hastaneydi. Sadece SGK’lı hastalara hizmet veriyordu. O gökdelen gibi çok katlı binayla şu anda SGK il Müdürlüğü olarak kullanılan bina bizim marketçilik yaptığımız 1980’li yılların sonlarında inşa edilmişti. Hatta bu inşaatın işçileri de alışverişlerini bizden yapıyorlardı. O hastaneden önemli siyasetçiler de çıktı.
Örneğin Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlarından Bekir Kumbul o dönemde SGK hastanesinin başhekimiydi. Eşi Ayşe Toprak da hastanenin hemşirelerindendi. Bizim dükkanın yanındaki apartmanda ikamet ediyordu. Babası Şevki Toprak Antalya’nın en eski emlakçılarındandı. Hastanenin baş hemsiresi Halime Eryılmaz da bizim dükkanın olduğu Vatan apartmanında ikamet ediyordu. O yıllarda Süleymancıların lideri olan Kemal Kaçar’ın kayınpederi ile Balbey mahallesinin eski esnaflarından Gani Çıragöz ve Kalekapısı’ndaki meşhur düğmeci kaya’nın sahibi Mustafa Erkal da Vatan apartmanında ikamet ediyordu. Ulaştırma eski bakanlarından Cengiz Tuncer’in annesi Firdevs teyze de bizim dükkanın üst katındaki dairede yaşıyordu. Hepsi de bizim hem komşularımız, hem de müşterilerimizdi.
AK Parti eski milletvekillerinden Abdurrahman Arıcı da SGK hastanesinin eski başhekimlerindendi. O yıllarda SGK hastalarına ilacı kendi eczanesinden verdiği için bölgede fazla eczane de yoktu. Hatta bizim dükkanın bitişiğinde Levent Gülhan isimli genç bir eczacı dükkan açmıştı. Levent, burada iş yapamayınca dükkanını Kemer’e taşımıştı. Eski dükkan komşumuz Levent pandemi döneminde koronadan hayatını kaybetmişti. Çok değerli bir arkadaşımızdı. Sevgili Levent keşke dükkanını taşımasaydı. Çünkü Sosyal Güvenlik Kuruluşları tek bir çatı altında toplandıktan sonra SGK hastanesi Atatürk Devlet Hastanesine dönüştürüldü. İlaçlar dışarıdaki eczanelerden alınmaya başlandı. Bunun sonucu olarak hastanenin çevresindeki eczanelerin işleri açıldı. Bölgeden dükkan tutmak için eczacılar adeta sıraya girdi. Hava parasıyla işyerleri el değiştirdi. Ya şimdi? O hava parasıyla el değiştirilen dükkanlardaki esnaflar bu hastane kapatılınca ne olacak? Bu hastaneyi yıkmaya karar verenler Buradaki esnafların durumunu düşündü mü acaba? İnsanlar evine ekmeğini götürebilecek mi? Dükkanlarının kirasını ödeyebilecek mi? Çalışanlar işlerine devam edebilecek mi? Kimin ne yaşadığını bilen var mı? Yaşananlar unutulmuyor. Bu hastane yıkılacaksa etap etap yıkılmalı. Yenisi yapılıncaya kadar hizmet vermeye de devam edebilmeli.
