Hasta eşinin sağlık sorunlarıyla ilgilenmeyerek evden ayrılan ve bir süre camide yatıp kalkan kocanın açtığı boşanma davasında Yargıtay son noktayı koydu. Yerel mahkemenin verdiği ret kararını inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşe bakmamanın ve duygusal şiddetin boşanma sebebi olduğuna hükmetti.
İddialar ve Savunmalar Mahkemeye Taşındı
Yaşadığı ailevi sorunlar nedeniyle Aile Mahkemesi’ne başvuran koca, eşinin kendisini aşağıladığını, hakaret ettiğini ve emekli maaş kartını alarak ekonomik özgürlüğünü kısıtladığını iddia etti. Evden kovulduğunu savunan davacı, bir süre sokaklarda kaldığını ve ısınmak için camiye sığındığını belirterek boşanma, nafaka ve tazminat talebinde bulundu. Davalı kadın ise iddiaların gerçeği yansıtmadığını, asıl kusurlu tarafın eşi olduğunu öne sürdü. Şeker hastalığı nedeniyle görme yetisini kaybeden kadın, tedavi süreçlerinde eşinin hiçbir destek sunmadığını, aksine hastalığını bir kusur gibi gördüğünü ve kendisine bakmadığını belirtti.
Mahkeme ve Yargıtay'dan Ret Kararı
Dosyayı inceleyen Aile Mahkemesi, davalının ayrı yaşama kararı almasının kusur olarak sayılamayacağına vurgu yaptı. Tanık beyanlarını değerlendiren mahkeme, davacının hasta eşine bakmadığını ve sağlık sorunlarıyla ilgilenmediğini tespit ederek, kocayı ağır kusurlu buldu. Mahkeme, davacının tazminat taleplerini reddederek davanın reddine hükmetti. İtiraz üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’ne taşınan, ardından temyiz edilen kararı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin hükmünü yerinde bularak onadı. Böylece hasta eşe bakmamak, boşanma davasında ağır kusur olarak tescillendi.
