Bir iş yerinde çalışan M.N. ve G.Ü. isimli iki işçinin, kendi aralarında kullandıkları WhatsApp uygulaması üzerinden iş yeri, yönetim ve çalışma arkadaşları hakkında yaptığı yazışmalar işverenin bilgisine ulaştı. Yapılan görüşmeleri "dedikodu" ve "iş yerinde olumsuzluklara yol açan eylemler" olarak nitelendiren işveren, her iki çalışanın da iş akdini feshetti. Uğradığı feshin haksız olduğunu savunan M.N., avukatı aracılığıyla İş Mahkemesi’ne başvurarak feshin geçersizliğinin tespiti, işe iade, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı talebiyle dava açtı. İşveren kanadı ise mahkemede, çalışanların şirket içi gizlilik ve huzuru bozduğunu, bazı fotoğrafların izinsiz paylaşıldığını öne sürerek davanın reddini istedi. Yerel İş Mahkemesi, işvereni haklı bularak davanın reddine karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesi Emsal Kararla Feshi Geçersiz Saydı
Yerel mahkemenin kararının ardından davacı avukatı dosyayı istinafa taşıdı. Dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin içtihatlarına atıfta bulunarak haberleşme özgürlüğü ve kişisel verilerin korunması vurgusu yaptı. Mahkeme kararında, WhatsApp uygulamasının üçüncü kişilere kapalı ve korunan bir iletişim alanı olduğuna dikkat çekilerek şu hukuki değerlendirmelerde bulunuldu:
"WhatsApp konuşmaları gizlilik içeren kişisel veri niteliğindedir. İşçilerin iş akışını bozmadığı ve çalışma düzenini etkilemediği sürece kişisel iletişim kurmaları yasaklanamaz. Somut olayda, nasıl temin edildiği anlaşılamayan bu yazışmaların iş yerinde bir olumsuzluğa yol açtığına dair dosyada somut bir delil bulunmamaktadır. Bu durum karşısında iş sözleşmesinin haklı veya geçerli nedenle feshedildiği kanıtlanamamıştır."
Bölge Adliye Mahkemesi, ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine kesin olarak hükmetti. Karar, işçilerin kişisel mesajlaşmalarının fesih gerekçesi yapılmasına karşı önemli bir hukuki güvence oluşturdu.
