Yönetim ve geçim sıkıntısı derinleştikçe, buna neden olan şifreler ve ekipler deşifre oldukça, siyasal İslam soslu kapital düzeninin saldırgan, baskıcı, şantaj ve etik dışı uygulamaları artan bir hızla devam ediyor…
Kriz bacayı sarmış durumda. Erken Seçim hazırlıkları ise iyice kendini belli ediyor.
İktidar hazretleri de önlemini alıp rakip adayı kapana sıkıştırmış, rakip partiyi içinden oluşturduğu butlan kanallarıyla parçalamakla kalmamış ittifakının yedek gücü haline getirmiş, yeni parti için durumuna göre senaryolar hazırlamış yoluna devam ediyor.
Kriz dur durak tanımıyor.
Gazetecileri işini yapamaz hale getirmekle, TELE 1 - T24 - HALK TV - SÖZCÜ TV‘ye el koymakla halkı aydınlatmanın, iktidar odaklarına muhalif yayın yapılmasının ve sınırlı sorumlu da olsa olan bitenin ele alınarak sorgulanmasına katkıda bulunmanın engellenmek istenmesi krizi durdurmuyor tabi.
Muhaliflerin baskılanması, “silkeleme” operasyonlarına start verilmesiyle birlikte sökün eden belediyelere el konulması, başkanların, meclis üyelerinin adliye koridorları ve koğuşlarla tanıştırılması da krizin harlanmasına engel olamıyor.
Kirli siyasete bulaşanların, kendisinin, eşinin, babasının veya hamilerinin kirli pazarlıklarıyla veya şantajla boyunduruk altına girerek kendilerini inkar etmeye teşne olmaları, transfer denilen orta oyunları da krizin yönünü değiştiremiyor.
Sayamaz hale geldiğimiz Ulusal ve Uluslararası Yüksek Mahkemelerde hak ihlaline uğradıkları hüküm altına alınan Can Atalay, Selahattin Demirtaş, Tayfun Karaman ve diğerlerinin rehin tutulmaya, Tunç Soyer gibi delile dayalı somut bir suçlama olmaksızın yedek davalarla özgürlüklerinden mahrum bırakılmaya, mesleki faaliyetleri nedeniyle avukatların göz altına almaya devam etmeye, hemen her günümüzü çeşitli operasyon, soruşturma ve adliye haberleriyle dolduran tek adam yönetiminin keyfiyetinin ötesinde ne denli acz içinde kaldığı ayan beyan ortada değil mi?
31.COP iklim tiyatrosuna ev sahipliği yapan Antalya’da, Halkların İklim Zirvesi ve İklim Adaleti taleplerinin alternatif etkinliklerinde ortaya konulduğu gibi, sınırsız tüketim teşviki eşliğinde küçük bir azınlığın, daha çok kazanca dayalı üretim, rantiyeci mülkiyet ve para oyunları ile elde ettikleri getiri ve servet sahipliği her türlü hukuksal sınırlamaları, yaşamsal ve etik değerleri yok sayıyor.
Tek adam Yönetimi de güç aldığı bu egemenlik ilişkilerinin bir ürünü… Devleti Anonim Şirketi gibi yöneteceğiz taahhüdü, devletle bütünleşik şirketlerin hissedarlarının çıkarlarının korunacağı, bu düzene yan bakanların icabına bakılacağı belli değil miydi?
Doğa katliamlarının, iş cinayetlerinin, emekçiye emeklisine reva görülen açlık eşiklerinin, paran kadar sağlık, paran kadar eğitim, paran kadar yaşa dayatmalarıyla geleceksizliğe güvencesizliğe terk edilen çocukların, gençlerin ve kadınların hapsedildiği erkek egemen yaşamlarının sonu gelmesin isteniyor. Öbür dünya için yaşayıp da doymak bilmez sahiplenme arzularını dizginleyemeyecekleri fon vurgunuyla iyice anlaşılanlar ve onlara gönüllü gönülsüz katılanlar, bu arkasız bırakılan ahalinin, bu acımasız alışveriş dünyasında mütemadiyen satışa getirildiğinin, darda bırakıldığının, ahmak yerine konulduğunun ayırdına varsalar bile, oluşturdukları bu yasak, baskı, korku ve tevekkül düzenlerinde yalnızca kendilerine inanılsın istiyorlar.
Hiç kuşku yok ki kamusal otoriteyi kötüye kullanımın ifadesi haline getirilen bu transferler, soruşturmalar ve davalar devam edecektir. Şu anki yönetim anlayışını değiştirmeyecek erken veya zamanında yapılacak bir seçim sonrasında bile…
Zira, halkın gündemi hep çuvala sığmayan mızrak, balçıkla sıvanamayan güneş olacak… O nedenle aynıların aynı yerde toplanması, toplumcu “başka bir hayatı mümkün kılmak” için iyi bir fırsat olarak görülmeli…
