Makina Mühendisleri Odası Antalya Şube Yönetim Kurulu Başkanı Devrim Kılıç, COP31 kapsamında yapılacak iklim görüşmelerine ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Kılıç, iklim krizinin temelinde doğal kaynakları hızla tüketen ve çevresel maliyetleri doğaya yükleyen üretim ve tüketim anlayışının bulunduğunu belirtti. İklim krizine çözüm arayan politikaların, sorunun kaynağını oluşturan ekonomik düzeni sorgulaması gerektiğini ifade eden Kılıç, açıklamasında dikkat çeken değerlendirmelere yer verdi.
“Dünyayı Kirletenler, Dünyayı Kurtarmaya Soyunuyor!”
Küresel ısınma, iklim değişikliği, kuraklık, su kaynaklarının azalması, orman yangınları, biyolojik çeşitlilik kaybı ve aşırı hava olaylarının artık geleceğe ilişkin öngörüler olmadığını belirten Kılıç, bu sorunların bugün yaşanan gerçekler haline geldiğini vurguladı. Kılıç, iklim krizinin temelinde doğal kaynakları hızla tüketen, çevresel maliyetleri topluma ve doğaya yükleyen, ekonomik büyümeyi her şeyin üzerinde tutan üretim ve tüketim anlayışının bulunduğunu kaydetti. COP31 kapsamında dünyanın farklı ülkelerinden hükümetlerin, uluslararası kuruluşların, sermaye çevrelerinin ve karar vericilerin bir araya gelerek iklim krizine çözüm arayacağını hatırlatan Kılıç, sürecin öncelikle bu çelişki üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti. Kılıç, açıklamasında şu ifadeleri kullandı:
“Dünyayı kirletenler ve yaşanılmaz hale getirenler, bugün dünyayı kurtarmak için çözüm üretmeye çalıştıklarını söylüyorlar. Peki, sorunun kaynağı sorgulanmadan çözüm üretilebilir mi? Bu durum, sigara üreten şirketlerin aynı zamanda sigaranın yol açtığı hastalıkların tedavisi için ilaç üretmesine benzer bir çelişkiyi barındırmaktadır. İklim kriziyle mücadele, yeni teknolojilerin, yeni yatırımların ve yeni pazarların oluşturulmasına indirgenemez. Krizin çözümü adı altında geliştirilen politikaların, küresel sermayenin yeni ekonomik alanlar yaratma ve mevcut pazarlarını büyütme arayışına hizmet etmesi, sorunun çözümünden çok mevcut düzenin devamına katkı sağlayacaktır. Özellikle gelişmiş ülkelerin tarihsel çevresel sorumlulukları, teknoloji ve sermaye üstünlükleri dikkate alınmadan oluşturulan politikalar; gelişmekte olan ülkelerin ekonomik bağımlılıklarını artırabilir. İklim krizinin oluşumunda en az sorumluluğu bulunan, ancak sonuçlarından en ağır biçimde etkilenen yoksul ve az gelişmiş ülkelerin halkları, bu sürecin yeni mağdurları haline gelebilir. İklim adaleti, yalnızca karbon emisyonlarının azaltılması değil, sorumluluğun, maliyetin ve çözüm olanaklarının adil paylaşılmasıdır.”
Bilimsel Zirve mi, Turizm Organizasyonu mu?
COP31'in Antalya'da düzenlenmesinin, ülkenin ve kentin bu organizasyona ev sahipliği yapması üzerinden bir başarı hikâyesine dönüştürülmemesi gerektiğini belirten Kılıç, bilimsel ve teknik çalışmaların ön planda tutulmasının önemine dikkat çekti. Bilimsel birikimin, teknik tartışmaların ve somut çözüm önerilerinin ön planda olması gereken organizasyonun turizm, tanıtım, konaklama ve ticari hareketlilik ekseninde değerlendirilmesinin asıl amacı geri plana iteceğini ifade etti. Antalya'nın turizm potansiyelinin ve uluslararası tanınırlığının organizasyon üzerinden öne çıkarılmasının iklim krizinin çözümüne ilişkin temel soruları ortadan kaldırmaması gerektiğini vurgulayan Kılıç, değerlendirmesinde şu ifadeleri kullandı:
“Bizim açımızdan önemli olan kaç kişinin Antalya’ya geldiği, ne kadar ekonomik hareketlilik oluştuğu veya kaç uluslararası toplantı yapıldığı değildir. Önemli olan; hangi somut kararların alındığı, hangi emisyon azaltım hedeflerinin belirlendiği, bu hedeflerin nasıl denetleneceği ve alınan kararların ne ölçüde uygulanacağıdır.”
Çözüm Daha Fazla Tüketmek Değil, Akılcı Üretmek ve Korumak
Makina Mühendisleri Odası olarak iklim kriziyle mücadelenin bilimsel, teknik, kamusal ve toplumsal sorumluluk temelinde yürütülmesi gerektiğine inandıklarını belirten Kılıç, çözümün doğal kaynakları daha fazla tüketmek veya çevresel sorunları yeni teknolojilerle geçici olarak yönetmek olmadığını kaydetti. İklim kriziyle mücadelede uygulanması gereken adımlara da değinen Kılıç, enerji verimliliğinden su kaynaklarının korunmasına, sanayiden ulaşıma kadar birçok alanda yapılması gerekenleri sıraladı. Kılıç, çözüm önerilerini şu şekilde açıkladı:
- Enerji üretiminde ve tüketiminde verimliliği esas almak, enerji kayıplarını azaltmak,
- Fosil yakıtlara bağımlılığı azaltırken yenilenebilir enerji yatırımlarını ekolojik ve toplumsal etkileriyle birlikte değerlendirmek,
- Su kaynaklarını korumak, atık suların arıtılarak yeniden kullanımını yaygınlaştırmak,
- Sanayide temiz üretim teknolojilerini ve kaynak verimliliğini geliştirmek,
- Binalarda enerji performansını yükseltmek, iklimlendirme sistemlerini verimli hale getirmek,
- Toplu ulaşımı, raylı sistemleri ve düşük emisyonlu ulaşım çözümlerini yaygınlaştırmak,
- Atık oluşumunu azaltmak, geri kazanımı ve döngüsel üretimi geliştirmek,
- Kentlerin iklim değişikliğine karşı dirençli, planlı ve yaşanabilir olmasını sağlamak,
- Bütün yatırımları çevresel etkileri, toplumsal faydaları ve gelecek kuşakların haklarıyla birlikte değerlendirmektir.
Söz konusu adımların yalnızca çevre politikalarının değil, doğrudan mühendislik biliminin ve kamusal planlamanın konusu olduğunu belirten Kılıç, bilimsel ve teknik yaklaşımın önemini vurguladı.
Gelecek Kuşakların Yaşam Hakkı
Doğal kaynakların yalnızca bugünün insanlarına ait olmadığını belirten Kılıç, gelecek kuşakların da temiz havaya, içilebilir suya, verimli toprağa ve sağlıklı bir çevreye sahip olma hakkı bulunduğunu ifade etti. Bugünün ekonomik kazançları uğruna gelecek kuşakların yaşam olanaklarının tüketilmesinin kabul edilebilir bir kalkınma anlayışı olmadığını vurgulayan Kılıç, ekonomik büyümenin yalnızca üretim miktarındaki artışla değerlendirilmemesi gerektiğini kaydetti. Kılıç, açıklamasının devamında şu değerlendirmelerde bulundu:
“Ekonomik büyüme, üretim miktarındaki artışla değil; kaynakların ne kadar verimli kullanıldığı, çevresel etkilerin ne ölçüde azaltıldığı ve toplumun yaşam kalitesine ne kadar katkı sağlandığıyla değerlendirilmelidir. Makina Mühendisleri Odası Antalya Şubesi olarak, iklim değişikliğiyle mücadele söyleminin küresel ekonomik çıkarların ve yeni pazar arayışlarının aracı haline getirilmesini doğru bulmuyoruz. İklim krizinin çözümü, sorunun kaynağını oluşturan üretim ve tüketim anlayışının sorgulanmasını, bilimsel bilginin esas alınmasını, kamusal yararın gözetilmesini ve uluslararası sorumlulukların adil biçimde paylaşılmasını gerektirir. Bizim savunduğumuz yaklaşım açıktır: Daha fazla tüketmek değil, daha verimli kullanmak; daha fazla kaynak sömürmek değil, korumak; bugünün kazancını değil, gelecek kuşakların yaşam hakkını da gözetmek. Çünkü dünya, daha fazla ekonomik büyüme alanına değil; daha akılcı, daha adil, daha çevreci ve sürdürülebilir bir üretim anlayışına ihtiyaç duymaktadır.”
