Burdur'da sipsi şeker geleneği, Mustafa Damar ile başlayıp oğlu İbrahim Nanecioğlu ile günümüze kadar ulaştı. Adını, geçmişte sipsi çalarak satılmasından alan bu özel şeker, nane ve kekik gibi doğal aromalarla yapılıyor.
Sipsi Şeker nedir? Adı Nereden Geliyor?
Kentin yöresel lezzetlerinden sipsi şeker, doğal malzemelerle yapılan bir çubuk şeker. Ana malzemeleri toz şeker, nane, kekik ve sudan oluşan şekerin adı, Mustafa Damar'ın satış yaparken çaldığı geleneksel müzik aleti sipsiden geliyor. Nanecioğlu ailesi sipsi şekerinde nane, muz, limon gibi tatları gıdaya uygun doğal aromalar kullanıyor.
Sipsi Şekerin Hikayesi
1950'lerin sonunda Mustafa Damar'ın Antalya'da gittiği bir işletmede şeker yapmayı öğrenmesiyle sipsi şekerin hikayesi başlıyor. Burdur'un Bucak ilçesinde çobanlık yapan Mustafa Damar, "Bu iş bana göre" diyerek şekerciliğe başlıyor. O dönem parası olmayan Damar, toz şekeri veresiye alarak denemelere geçiyor.
Sipsi Çalıp Mani Söyleterek Satmaya Başlamış
Yaptığı şekerleri satarken sipsi çalıp maniler söyleyen Damar, halk arasında 'Naneci' olarak tanınıyor. Oğlu İbrahim Nanecioğlu (61), babasının o günlerini şöyle anlatıyor:
"Babam şekeri sadece tatlı bir ürün olarak görmezdi. İnsanları mutlu etmek için uğraşırdı. Manilerle, sipsiyle, şekerleriyle çevresindekilere hem neşe hem de tat katardı. Parası olmayan çocuklara mutlaka küçük bir parça şeker verir, onların yüzünü güldürürdü. O dönemde bile şekerlerin ambalajlı olması babamın prensibiydi."
Babadan Oğula Şekercilik Yapıyorlar
1963 doğumlu İbrahim Nanecioğlu, babasının işlerini henüz çocuk yaşlarda devraldı. Babasının nakliyecilikle meşgul olduğu dönemde, şeker yapmayı kendi başına öğrenmek zorunda kaldığını belirten İbrahim Nanecioğlu, "O zamanlar ilkokuldaydım. Babam uzun bir yolculuktaydı ve evdeki şekerler bitmişti. Kendi şekerimi yapmaya karar verdim. Denemelerim başarılı oldu. Babam eve döndüğünde şekeri benim yaptığıma inanamadı. O gün bu gündür şeker yapmayı hiç bırakmadım". sözleriyle o dönemleri anlattı.
Soyadını Değiştirdi
Damar ailesi bir süre sonra, şekercilikle özdeşleşen 'Naneci' lakabını resmileştirerek soyadını değiştirdi. İbrahim Nanecioğlu, "Mahkemede şahit istendiğinde, hakime hanıma dışarıdan rastgele birini çağırmasını söyledim. Çağrılan kişi bizi zaten ‘Naneci' olarak tanıdığını söyledi. Böylece soyadımız mesleğimizle özdeşleşti." dedi.
Nanecioğlu ailesi, şeker yapımını bir ticaret değil gelenek olarak görüyor ve sanayi tipi üretim yerine yalnızca kendi imalathanelerinde, aile bireylerinin emeğiyle sürdürüyor.
Okullara Sipsi Şeker Dağıtıyorlar
Her yıl Burdur'daki okullarda sipsi şeker dağıtan Nanecioğlu, "Hedefimiz sadece ticari bir kazanç değil, bu tatlı mirası yaşatmak” dedi ve bu şekerleri ülkede üreten son nesil olduklarını ekledi. "Biz bu şekerleri yaparken insanların yüzündeki mutluluğu görmek bizim için en büyük kazanç" diyen İbrahim Nanecioğlu, bu tatlı mirası ömrü yettiğince yaşatacaklarını ifade etti.
