17 Ağustos 1999 Marmara Depremi’nin üzerinden 27 yıl geçmesine rağmen, o gece yaşanan acılar hafızalardaki yerini koruyor. Kocaeli’nin Gölcük ilçesinde deprem gecesi oğlu Serkan ile birlikte enkaz altında kalan 70 yaşındaki Emine Cebeci, 16 saat sonra yaralı olarak kurtarıldı. Oğlu Serkan ise depremden yaklaşık 13 saat sonra enkazdan sağ çıkarıldı. Ancak hastaneye sevk edilmesinin ardından kendisinden bir daha haber alınamadı. Cebeci, oğlunu bulabilmek için dört yıl boyunca Türkiye’nin dört bir yanında hastaneleri, emniyet müdürlüklerini ve morgları dolaştı. Başlattığı hukuk mücadelesinin ardından 18 mezarın açılmasını sağladı. Yıllar süren arayışın sonunda ise oğlunun cenazesine ulaştı.
“1999 Bizim İçin Milattan Önce ve Sonra Gibi Oldu”
Deprem gecesini anlatan Emine Cebeci, yaşadığı travmanın hayatını tamamen değiştirdiğini söyledi. Cebeci, “1999’dan önce bir hayatımız vardı, 1999’dan sonra başka bir hayata döndük” diyerek o geceyi anlattı. Deprem sırasında oğlu Serkan’ın evde olduğunu belirten Cebeci, şiddetli sarsıntıyla birlikte binanın kısa sürede yıkıldığını söyledi. Enkaz altında kalan Cebeci, uzun süre oğlundan ses alamadığını ifade etti. Saatler sonra Serkan’ın sesini duyduğunu belirten anne, oğlunun kendisine iyi olduğunu söylediğini aktardı.
Enkaz Altında Oğluyla Helalleşmeye Çalıştı
Cebeci, enkaz altında oğluyla saatlerce konuştuğunu anlattı. Serkan’ın bir süre sonra “Kurtaramayacaklar bizi, kimse yok” dediğini aktaran Cebeci, oğlunun helallik istediğini söyledi. Ancak anne Cebeci, o an oğluna moral vermeye çalıştığını belirtti. Saatler süren bekleyişin ardından kurtarma ekipleri enkaza ulaştı. Serkan, depremden yaklaşık 13 saat sonra sağ olarak enkazdan çıkarıldı. Cebeci ise oğlundan yaklaşık üç saat sonra kurtarıldı.
Oğlu Hastaneye Götürüldü, Bir Daha Haber Alınamadı
Enkazdan çıkarıldığında ilk olarak oğlunu soran Cebeci, Serkan’ın kendisinden önce kurtarıldığını öğrenince büyük bir rahatlama yaşadı. Serkan, Gölcük Askeri Hastanesi’ne götürüldü. Ancak Emine Cebeci’nin hastanedeki tedavisi ve iyileşme süreci devam ederken oğlundan haber alınamadı. Cebeci, deprem sonrasında bir yıl boyunca hastanelerde tedavi gördü ve 14 kez ameliyat geçirdi. Buna rağmen aklındaki tek soru değişmedi: “Serkan nerede?”
4 Yıl Boyunca Türkiye’yi Dolaştı
Tedavisinin ardından oğlunu bulmak için harekete geçen Cebeci, Türkiye’nin dört bir yanında iz sürdü. Hastanelere, emniyet müdürlüklerine ve morglara gitti. Kayıp ilanlarını takip etti. Oğlunun fotoğraflarını yanında taşıyan Cebeci, yıllarca sokak sokak evladının izini aradı. Cebeci, oğlunun hayatta olduğuna dair umudunu hiç kaybetmediğini söyledi.
“Çocuğumu sağ olarak göndermiştim, ben de onu her yerde sağ olarak arıyordum. Öldüğünü aklına bile getirmiyorsun.”
18 Mezarın Açılması İçin Hukuk Mücadelesi Verdi
Cebeci, askeri yetkililerden deprem sonrasında 18 kimsesiz kişinin defnedildiğini öğrendi. Mezarlardaki cenazelerin kimliklerinin kesin olarak belirlenmesi için 18 mezarın açılmasını istedi. Ancak bunun için uzun bir hukuk mücadelesi başlatması gerekti. Dört yıl boyunca süren davanın ardından Cebeci, mezarların açılmasını sağladı. Amacı yalnızca kendi oğlunu bulmak değildi. Kimliği belirlenemeyen diğer depremzedelerin ailelerine de ulaşılmasını istiyordu. Ancak mezarlar açıldığında acı gerçek ortaya çıktı. Serkan, açılan 18 mezardan birindeydi.
“Benim Oğlum O Mezarlardan Birinden Çıktı”
Cebeci, dört yıl süren mücadelenin sonunda oğlunun cenazesine ulaşmanın hem büyük bir acı hem de tarifsiz bir huzur olduğunu söyledi.
“Benim oğlum o mezarlardan birinden çıktı. 4 yıl sonra.”
Cebeci, diğer kayıp ailelerinin de çocuklarına ulaşabilmesi için mücadele ettiğini belirtti. Oğlunun cenazesini bulduktan sonra bile içinde bir şüphe kaldığını anlatan Cebeci, “Ya oğluma benzeyen biri olsaydı?” diye düşündüğünü ifade etti.
“4 Yıl Kapımı Kapatmadım”
Oğlunu aradığı yıllarda umudunu hiç kaybetmeyen Cebeci, evinin kapısını dahi açık tuttuğunu söyledi.
“Ben 4 yıl kapımı kapatmadım. ‘Çocuğumdan bir haber gelir, bir ses duyarım’ diye düşündüm.”
Bakırköy’deki akıl hastanelerine kadar gittiğini anlatan Cebeci, oğlunun hafızasını kaybetmiş şekilde bir yerlerde yaşıyor olabileceğini düşündüğünü söyledi. Oğlunun fotoğraflarını yurt dışına kadar gönderdiğini belirten Cebeci, “Belki bir gören olur, bir yerlerden bir ses gelir” umuduyla yıllarca aramayı sürdürdü. 17 Ağustos 1999’un üzerinden yıllar geçse de Emine Cebeci’nin yaşadığı acı, depremde kaybolan binlerce kişinin hikâyesiyle birlikte hafızalardaki yerini koruyor.
