Hatay’ın Antakya ilçesi Hacı Ömer Alpagot Mahallesi’nde yaşayan 50 yaşındaki Nuriye Dülger, 2012 yılından bu yana banyosu olmayan, tek odası kullanılan bir evde iki çocuğu ve eşiyle birlikte yaşam kurmaya çalışıyor. Ayda 4 bin TL kira ödedikleri ev, yıllardır aile için hem sağlık hem de barınma açısından büyük zorluklar barındırıyor.
Eşinin rahatsızlığı nedeniyle çalışamaması, geçim yükünü tamamen Nuriye Dülger’in omuzlarına bırakıyor. Zaman zaman gündelik işlere giderek gelir sağlayan Dülger, evin kirasını ise kızları Meryem’in engelli maaşı ve bakıcı desteğiyle ödeyebiliyor. Ancak içinde bulundukları koşullar yıllardır değişmedi.Durumu ev sahibine aktaran Dülger, daha iyi bir yaşam için talepte bulunduğunu ancak karşılığında “Evi istemiyorsan çık” yanıtını aldığını ifade ederek yaşanan çaresizliği gözler önüne seriyor.
Yaşadığı zorlu koşulları anlatan Nuriye Dülger, evdeki sıkıntıları şu sözlerle dile getirdi:“Evliyim, 2 çocuğum var ve 50 yaşındayım. Tek odalı evde yaşıyorum. Eşimin başında rahatsızlığı var. Bu yüzden çalışamıyor. Bir odanın içinde 2 çocuğumla yaşıyorum. Biri engelli 2 kız çocuğum var. Bir odanın içinde 4 kişi yaşıyorum ve bu eve ayda 4 bin TL kira veriyorum. Evin banyosu yok ve tuvaleti de dışarıda. Çocuklarımın yaşayacağı güzel bir ev olsun istiyorum.”
Dülger’in en büyük arzusu, çocuklarının kendilerine ait temiz, güvenli ve sağlıklı odalara sahip olabileceği bir eve kavuşmak.
Ailenin engelli kızı Meryem Dülger ise küçük yaşına rağmen büyük hayaller taşıyor. Kendi odasının olmasını isteyen Meryem, bu odayı özellikle mavi renkte hayal ediyor. İsteklerini şu sözlerle ifade ediyor:“Evimiz çok küçük, 4 kişiyiz ve yaşayamıyoruz. Güzel ve temiz bir ev istiyorum. Evimizde mavi temiz bir oda istiyorum. Odamda temiz kıyafetler, kitaplar ve kalemlerin olmasını isterim. Büyüyünce de polis olmak istiyorum.”
Meryem’in hayali, yalnızca kendi odası değil; düzenli, temiz ve güvenli bir yaşam alanı.