Kahramanmaraş merkezli 11 ilde yıkıma neden olan 6 Şubat depremlerinin ardından birçok bölgede hâlâ barınma, gıda, su, tuvalet ve banyo gibi temel ihtiyaçlara erişim sıkıntısı devam ediyor. Hatay’ın İskenderun ilçesinde de Yunus Emre Muhtarlığı Parkı’ndaki depremzedelerden bazıları çadıra ulaşabilirken bazıları ise kendi imkânlarıyla yaptıkları çadırda kalıyor. Depremin ardından 23 Şubat'ta doğum yapan ve şu anda parktaki bir çadırda 5 kişilik ailesiyle kalan Zeliha Ongan, yaşadıkları mağduriyetleri ANKA Haber Ajansı’na anlattı.
“ELEKTRİK YOK. BEBEĞİME GECE KARANLIKTA MAMA BİLE VEREMİYORUM”
Sakarya Mahallesi’nde oturduklarını ve evlerinin yıkıldığını söyleyen Ongan, enkazdan son anda kurtulduklarını belirtti. Ongan, hamilelik sürecinden de bahsederek şöyle konuştu:
“Hamileydim ve 20’sinde sancım oldu. Hastaneye yattım. 20 Şubat’ta, hastanede iki gün yatırdılar, fazla yatırmadılar depremden dolayı. Ondan sonra buraya geçtik. Kendi çabamızla yaptığımız bir çadır vardı derme çatma. Ona buna söylemekten, artık askeriye geldi, bu çadırı kurdu. Çocuk olduktan bir hafta sonra kuruldu çadır. Ondan önce biraz arabada kaldık, bir de derme çatma biz yapmıştık muşambadan. Buradaki sorunlarımız, elektriğimiz yok. Ondan sonra yemek gelmiyor hiçbir şekilde. Hiçbir yardımdan faydalanamıyoruz. En önemlisi elektriğimizin olmasını istiyoruz. Çünkü bebeğim var, gece karanlıkta mamasını bile veremiyorum. Hiçbir şekilde gelmiyor. Çadırkentlere gidiyorum. Çadır numarası soruyorlar. Kendi çabamızla yapmaya çalışıyoruz. Eşim bazen hurdacılığa gidiyor. Demir falan toplayıp, getirip alıyor. Çalışmıyor şu anda depremden dolayı da. Öyle geçiniyoruz.”
“BEBEĞİM İÇİN ACİL YARDIM İSTİYORUM”
Biri 6 yaşında, biri de 5 yaşında iki kızının daha olduğunu belirten Ongan, şöyle devam etti:
“Onların da psikolojisi darmadağınık, depremden dolayı. Bebeğim için acil yardım istiyorum. Mama, bez ve ev istiyoruz bir de. Bizim kafamızı sokacak ya bir konteyner ya da bir ev. Biz kiradaydık” diye konuştu. Verilen 10 bin liralık yardımı dahi alamadıklarını dile getiren Ongan, “Hiçbir şekilde almadık. Verilmedi. Kontrol ettik. Sürekli ‘Süreç devam ediyor’ diyor. Ailem biraz gönderiyor. Biraz biz alıyoruz. O şekilde karşılıyoruz yani. Bir an önce yardım edilmesini istiyoruz. Buradaki insanların hepsi mağdur. Kiralar 5 binden aşağı yok abi. Yani en son sorduğumuzda 5 bin lira falan diyorlardı ama şu anda bazı insanlar arayışa geçiyorlar, 6- 7 bin lira diyorlar yani” dedi.
“EŞİMİN İŞ YERİNDEN ÇIKIŞI VERİLDİ”
Kendilerinin bu kiraları ödeyecek güçte olmadığını da vurgulayan Zeliha Ongan, “Eşim çalışmıyor. İş yerleri hep kapandı. Eşim normalde şofördü, buradaki fabrikalara gidip geliyordu. Şu anda evdeler. Hiçbir şekilde işe gitmiyorlar. Çıkışları da verildi. Gıda yardımı gelmiyor. Küçük bir tüp aldık biz. Kendi yöntemimizle ya bir pilav ya bir patates kızartması, çocukları o şekilde avutuyoruz. Hiçbir şekilde temizlik malzemesi gelmiyor” diye sıkıntılarını anlattı.
“DEPREMDEN SONRA BİR GÜN BİLE BANYO YAPMADIK”
Çadırının durumunu da gösteren Zeliha Ongan, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Yatak bile gelmedi. Yağmur yağdığında her yeri su basıyor. 5 kişiyiz, bir süngerle kendi çabamızla aldığımız yerdeyiz ve yağmur yağdığında şu paletlere kadar su doluyor. Battaniyem bile doğru dürüst yok. Bebeği ne bir doğru dürüst kıyafeti var ne yatacak yeri. Bezleri bile yok. Hiçbir şeyi yok. Beşiği de kendimiz aldık. Bize bir an önce yardım edilmesini istiyoruz. Hiç kimse gelmiyor buraya. ‘Ne yapıyorsunuz’ diye hiçbir şekilde gelmiyorlar. Biz depremden dolayı bir gün bile banyo yapmadık. Çocuklarımız banyosuz duruyor. Banyolar mı kuruluyor, ne yapılıyorsa bir an önce yapılsın. Bit sorunu da var. Kaşıntı da oluyor çocuklarımda. Alerjisi de var çocuklarımın tozdan, pislikten dolayı. Onun da çaresine bakılsın artık.”
(ANKA)
