Antalya Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı bünyesinde 48 istasyonda görev yapan itfaiye erleri, yangın ve kurtarma operasyonlarının yanı sıra deprem, sel ve doğal afetlerde de aktif rol üstleniyor. Bu zorlu sahada erkek meslektaşlarıyla omuz omuza görev yapan kadın itfaiye erleri; tonajlı müdahale araçlarını kullanmaktan uzun merdivenlere tırmanmaya kadar her alanda üstün performans sergiliyor. Ancak kadın itfaiyeciler, fiziksel zorluklardan ziyade hâlâ toplumdaki ön yargıları aşmak zorunda kaldıklarına dikkat çekiyor.
"Nasıl Yani, Siz mi Söndüreceksiniz?"
Antalya İtfaiyesi'nde 6 yıldır görev yapan 28 yaşındaki Betül Erdal, meslek seçimiyle ilgili henüz 14 yaşındayken İtfaiyecilik Lisesi ile bu yola girdiğini belirtti. Karşılaştığı ilk tepkileri anlatan Erdal, şunları söyledi:
"Olaylara gittiğimizde, ‘Nasıl yani, siz mi söndüreceksiniz?’ ya da ‘Siz mi yapacaksınız?’ gibi tepkiler alıyoruz. Ancak görevi tamamladıktan sonra onların gözlerindeki ifadeden bu işi başardığımızı gördüklerini anlayabiliyoruz."
İlk kez alevlerle karşılaştığı anı büyük bir heyecanla hatırlayan Erdal, korkuyu hemen bir kenara bırakıp görev bilinciyle hareket ettiğini vurguladı.
"Ön yargılara Değil, Kendimize İnanıyoruz"
Mesleği tercih etmek isteyen kadınlara seslenen Betül Erdal, cesaretin önemine vurgu yaparak, "Bu mesleği yapmak isteyen kadın arkadaşlarıma, cesaretlerini ve isteklerini kesinlikle kaybetmemelerini söyleyebilirim. Ön yargılara değil, kendilerine inansınlar. Çünkü biz kendimize inandıktan sonra her şeyi başarabiliriz" dedi.
"Hala Bir Hortumu Taşıyıp Taşıyamayacağımız Sorgulanıyor"
Meslekte 6 yılı geride bırakan 29 yaşındaki Seda Özyurt ise çevresinden sıklıkla "Kadından itfaiyeci olur mu?" sorusuyla karşılaştığını ifade etti. Zorlukların kadın ya da erkek ayrımı olmaksızın herkes için geçerli olduğunu belirten Özyurt, en çok zorlandıkları konunun ön yargılar olduğunu şu sözlerle dile getirdi:
"Yangına girdiğimizde taşıdığımız ekipmanlar nedeniyle üzerimizde gerçekten çok fazla ağırlık oluyor. Bütün bunları bir kenara bırakıp hâlâ bizim bir hortumu taşıyıp taşıyamayacağımız konusunda şüphe duyan insanlar var. Oysa hortum bizim için kullandığımız en basit ve en hafif ekipmanlardan biri. Bu konuda bile ön yargılarla karşılaşabiliyoruz."
Çocukların ve bilhassa kız çocuklarının kadın itfaiyecilere gösterdiği ilginin kendilerini çok mutlu ettiğini belirten Özyurt, zaman zaman "Kızım keşke hemşire ya da öğretmen olsaydın" gibi geleneksel yaklaşımlarla da karşılaştıklarını kaydetti.
"Hayat Kurtarmak Bütün Yorgunluğumuza Bedel"
Ege Üniversitesi Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Bölümü'nü birincilikle tamamlayan 32 yaşındaki itfaiye eri Hüseyin Zengin ise mesleğin psikolojik boyutuna dikkat çekti. Görev sırasında karşılaştıkları en zor anların başında mesai arkadaşlarını kurtarmanın geldiğini belirten Zengin, şunları kaydetti:
"Bizler aslında psikolojik olarak birçok şeye alıştık. En kötü acılara, bir cesetten uzuv kopmasına ya da yangının farklı boyutlarına kadar birçok durumla karşılaştık ve bunlara alıştık. Ancak beni en çok zorlayan olay, kendi arkadaşımı kurtarmak oldu."
Büyük afetlerin ardından itfaiyeciliğin değerinin daha iyi anlaşıldığını ifade eden Zengin, "Bir canlıyı, bir kediyi ya da bir çocuğu kurtarmak bütün yorgunluğumuza bedel oluyor. Bu dünyaya tekrar gelsem, aynı mesleği yine gururla tercih ederdim" diyerek mesleğine olan tutkusunu dile getirdi.
