Nizamettin Özmen / Kent Masalları
Sosyal medyada her gördüğünü tüketmeye meraklı bir güruh var. Sırf “tıklanma” uğruna verilen yalan yanlış bilgileri ısrarla takip eden, “sosyal medya yalan Dünya” derken bu yalanın parçası olmak için can atan, hızla tüketen bir güruh. Hızla tüketirken hızla kirletiyorlar, her halükarda “tüketiyorlar” yani.
Geçtiğimiz hafta Arif Cihangir ile serin bir su kenarına gidelim, en azından ayaklarımızı suya sokup sohbet edelim diye yer aradık. Söbüce’nin arkasındaki Akmuğar’ı, Fethiye’nin Beşkazası’ndaki Girdev’i, Gündoğmuş’un zirvesindeki Eğrigöl’ü tavaf etmiş biri olarak karar veremedim. Arkadaşlara Gödene’yi önerdim. Siz orayı Altınyaka diye biliyor olabilirsiniz.
Arif’e daha önce Aspendos’un kuzeyinde, Sarıabalı köyü civarında ırmak kenarında güzel yerler olduğunu söylemiştim, birkaç kez gitmiş, memnun kalmıştı. Direksiyon Gödene yolundan bir anda Serik yönüne döndü. Eee Pazarköprüsü Çayı malum Manavgat ile Serik arasındaki sınırı oluşturur. Çocukluğumun izleri vardır oralarda. Komşularla traktör römorkunda gidilen, iç lastikle yüzülen, bolca karpuz yenip doyasıya eğlenilen günler.
Yer bulmakta epey zorlandık. Karar verdiğimiz noktada, ırmağın yola düz ayak olmadığını, inişin biraz zorlu olduğunu gördük. Ama razıydık. Memnunduk. Konuşlanacağımız yere indiğimizde gördüğümüz tabloda kendimizden değil, yaşadığımız çağın insanlığından utandık.
Irmak kenarı, suyun içi filan portatif masa, sandalye dolu. Ne güzel değil mi? Sosyal medyadan bakınca öyle görünür eminim. Ama bildiğin şehir çöplüğü. Kadın pedinden çocuk bezine, Ilgın ağacının dalında sallanan erkek donuna kadar ne ararsan burda. Plastik şişe, plastik tabak, poşet, kemik atıkları masum kalıyor maşallah.
Burası ırmağın Serik tarafı. Tam karşıda Manavgat sınırında da bir hareket var. İnsanlar turlarla getirilip ATV turu yaptırılıp, ırmakta yüzdürülüp geri götürülüyor. Orada da yerli halk var ama bu taraf kadar pis değil. Ne de olsa Manavgat diyorum, Serikliler gücense de.
Hemen herkes bir önceki piknikçiye verip veriştiriyor, ama giderken kendi pisliğini oracıkta bırakıyordu. Dedik ya, insan, bu çağın insanı olmaktan utanıyor.
Bu arada birisi diğerine, “Arayacağım Enver Aputkan’ı temizletsin” diyor, diğer abimiz yanıt veriyor, “İnsanlar böyle davranırken belediye ne yapsın?”
İşte kırılma noktası bu. “Belediye ne yapsın?” Irmak kenarları kimin kontrolünde bilemem. Ama madem insanlar burayı kullanıyor, madem kirletiyor, örneğin pazartesi gün buradan bir ekip kıyıyı temizleyerek yukardan aşağı inse, en azından oraya giden insanlar bedel ödeyip çöp içinde piknik yapmaz diye düşünüyorum.
